19-11-06

7 Heuvelenloop : 1:15:17 PR

logoPR op 15KM : 1:15:17 AHR 181
5k : 26:03
10k : 51:16 (= 25:13 voor 5k)
laatste 5k : 24:01
 
Het uitgebreide verslag :
Vanmorgen zijn we weer eens vroeg mogen opstaan : 7u en dit voor een zondag morgen. Zot zijn doet geen zeer zegt men, maar toch deed het pijn ... (psychologisch toch). Om 7u40 gingen de Electrabel boys mij komen ophalen. Vorige nacht heb ik wel heel goed geslapen, zij het wel wat te kort dankzij onze 2 pagadders. soit 7u44 stonden ze daar om onze rit van 2:20 in te zetten.
Gelukkig was er geen verkeer, wel gietende regen... onze moed zakte al in de schoenen en we moesten nog beginnen.
2u30 later kwamen we aan in de centrale van Electrabel in Nijmegen en we werden er heel goed ontvangen door onze noorderburen. De koffie samen met heel wat broodjes evenals de rugnummers
Rugnummer

stonden ons lekker te wachten. De organisatie was er piekfijn.

(De groene stip wijst op het vak waar we in zouden starten. Groen was de laatste zone vooraleer we in de by pass moesten. Er was zelf een medisch paspoort voorzien op de achterzijde van het rugnummer)

Medisch paspoort

 

Zelf toen we ons gingen aankleden, zagen we daar 3 masseurs hun tafels installeren voor na de wedstrijd. De enige die prostesteerde was mijn buikje. Die heeft iets slecht verteerd van gisteren en heeft me de nederlandse toiletten op ieder verdiep doen ontdekken.

Ons dan maar aankleden, en tegen de regels in heb ik iets nieuws getest : een spierverwarmer. Ik weet het das niet slim om iets tijdens een wedstrijd te testen maar die regen en koudde spraken me echt niet aan om met koude benen in de regen te moeten stilstaan. Tijdens het aankleden kwam de organisatie nog eens langs met een goed idee : vuilnisszakken om over je te trekken tijdens het wachten (een extraatje voor op mijn check list)
Kwamen we dan boven in de cantine, hadden onze nederlandse vrienden extra bananen + energiedranken voorzien. Petje af voor de organisatie.
Electrabel groepNa de gebruikelijke groepsfoto (jullie dienaar staat rechts onderaan) , zijn we dan maar naar de startplaats gewandeld. Het was een goede 2 km. IN DE GIETENDE REGEN. Hellep, de moed zakt nog steeds verder in onze schoenen die kalmpjesaan nat werden... "da loopt niet goed af"
Maar gelukkig was alles voorzien : om 12u43 (17 min voor de start) kwam er een opklaring die zou duren tot het einde van de wedstrijd. Ik heb het al gezegd : "petje af voor die organisatoren"
Er waren dan ook vestiaires voorzien voor de start om je droge kleren te bewaren. De borg was de Championchip. Goed idee
De startvakken opzoeken dan maar. Pas op als je niet over het juiste rugnummer beschikt, anders kom je er niet in! (De groene stip van een collega loper was afgevallen en het heeft ons alle diplomatie van de wereld gekost om hem in het startvak te krijgen.)
Hartslag checken : 136 !
Niet echt OK dus maar het zal de stress zijn zekers . Alleen maar hopen dat mijn darmen weer niet moeilijk doen en me verplichten te stoppen langs de baan.
17min later zijn we mogen beginnen te joggen ... voor 100m tot net voor het volgende startvak. Niet slecht hé ! Het heeft nog heel wat geduurd vooraleer we aan de zandloper (zo noemen ze de start met flessenhals naar het schijnt) en vanaf dan hebben we onafgebroken mogen lopen.
Na 1 km tikte de klok 30'17" ! Op dat tempo zullen we morgen aankomen... al was het de totale tijd vanaf het (niet gehoorde) startschot. Althans dat hoopten we. Mijn Polar duidde 5'03" aan. Iets te snel gestart ? Hartslag 182. Ja dus !
Dat komt ervan om met iets snellere lopers te willen meelopen. Dan maar wat trager mijn eigen tempo opzoeken.
Het parcours was wel leuk, de eerste heuvel startte onmiddellijk ... zij het dan wel neerwaarts. Mijn been deed eveneens geen pijn! Blijkbaar hielp het rusten + de VoltaPack de 2 voorbije dagen. Iets om te onthouden.
Na een 3tal km begon ik opnieuw mensen in te halen ... naar het schijnt was dat de eerste heuvel. Ik noem dit persoonlijk eerder goed vals plat. Maar dit was de eerste heuvel. Evenals de 2de viel goed mee. Het verschil in sfeer daarentegen tov de wedstrijden die ik tot nog toe liep (zoals Grijsloke en Hasselt) is dat de mensen aan de kant van de straat nogal stil staan te kijken zonder te veel lawaai te maken evenals de lopers, die zwegen allemaal. Die waren blijkbaar allemaal surieus geconcentreerd op het parcours.
Heb de tijd niet echt bijgehouden tot op 7,5 km (net voor 1 van de steilste stukken, en die was wel surieus steil) : 38'34". Zou een PR er in zitten ? (7,5 km punt in Hasselt lag op 38'46")
De 1ste surieuse helling dan maar, daar vielen de vliegen. Stampten de olifanten op de grond, kwam de hamerman. Althans voor de meeste lopers. Voor mij kon het niet op, de benen zaten goed. Dan maar à 11,8km/u naar boven. Een leuk gevoel!
Hier heb ik toch een minpuntje gevonden over de loop : de trage lopers konden maar niet rechts houden en het was verdomd moeilijk om met het tempo verschil door iedereen heen te slalommen.
De bevoorradingspost op 8km was ook wel delicaat, iedereen liep voor elkaars voeten. Ik kreeg er zelf een beker met ijskoud water over m'n lichaam. Brrrrrr, niet lekker. Dan maar doorbijten, het regent al niet en zal wel drogen zeker.
10km punt : nu glimlachen Bruno, de tussentijds foto komt eraan. Het wordt dus nu bang afwachten tot morgen om te zien of die op iets trekt (wordt vervolgd :) )
Tussentijd 51:16 Als ik doorbijt zit die PR er wel in.
Dan nog een kuitenbijtertje en bergafwaarts naar de finish.
Iets na km 12 (hellingafwaarts) gebeurde het
KRAK, de knie. Nee 't is niet waar ... ik hoorde en voelde mijn rechterknie, rechts van binnen kraken. Eventjes dacht ik, "oef het doet geen pijn" maar het mocht niet zijn. Na enkele 10tallen meters verder begon die knie verschikkelijk pijn te doen. Toen probeerde ik nog verder te lopen, maar het werd meer strompelen en van de pijn ben ik moeten stoppen.
De tranen stonden in mijn ogen van de pijn. Na een minuutje heb ik al mijn moed bijeen geraapt om toch wat verder te strompelen. Hierbij mijn oprechte excuses aan alle Nijmegenaars voor al mijn gevloek in het frans, nederlands, westvlaams, chinees, ... Ik kon er niets aan doen.
Gemiddelde snelheid hierna : 7,5 km/u. Iedereen die ik net ingehaald had zoefde me voorbij, maar het kon me geen barst schelen. Na enkele 100 meter begon het wat te beteren (adrenaline?) maar telkens ik mijn rechterbeen ietwat schuin neerzette, kwam die stekende pijn weer naar boven.
De volgende 2 km waren een pijnstrijd terwijl ik stelselmatig mijn snelheid opdreef om er zo snel mogelijk van af te zijn.. Maar eens ik de 1 km boog zag ben ik beginnen te sprinten dat het geen naam had, Alles op alles, "ik ben nu zo ver, desnoods voeren ze me maar af op een brancard, maar de eindstreep haal ik"(koppig hé zo'n westvlaming, als dat maar goed komt)
Toen keken enkele medelopers raar naar mij. Blijkbaar had ik dat luidkeels geroepen en in het frans dan nog. Nogmaals mijn excuses (in de hoop dat ik dat niet te veel al vloekend gezegd heb). Wonderbaarlijk deed mijn knie plots geen pijn meer. (weeral adrenaline ?) en toen klokte ik af op 1:15:17 een PR en dan nog maar liefst met 2'16" verschil.
Net na de meet : PIJNSCHEUT, maar toch heb ik het gehaald.
Hopelijks is het niets ernstigs. Dat zal wachten zijn tot morgen om te zien of de knie nu gezwollen is of niet. Dit is trouwens de reden waarom jullie dienaar nu met een coldpack om z'n knie dit verslag zit te typen.
Hoe ben ik 't huis geraakt ? Dankzij het busje van Electrabel geraakte ik in de centrale en met veel hakken en stoten ben ik gedoucht, gemasseerd (deed goed deugd) en aangekleed geraakt. Als ik rechuit wandel gaat het, maar bij iedere schuine beweging doet mijn knie nogal wat pijn.

22:56 Gepost door Byrntie in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

proficiat Proficiat met je knappe PR, stevige tijd op een heuvelachtig parcours! Laat die knie nu maar goed verzorgen, ik hoop dat het niets ernstigs is. En nee, ik maaker geen dieetweek van in Jordanië, lang leve de sultana koekskes en cote d"or (!!!)die ik meeheb uit België :-)

Gepost door: Julie in Amman | 20-11-06

Straffen toebak Wat zou dat geweest zijn als je dat niet aan je knie had gehad??? Waarschijnlijk een te goed PR, je moet nog wat ruimte hebben voor de toekomst hé.
Dikke proficiat en laat u soigneren.

Gepost door: Jan | 20-11-06

Krak Wow... Is het wel verstandig door te lopen als een knie "KRAK" heeft gezegd? Kan je me bij gelegeheid je Franse, Chinese, Westvlaamse vocabulaire eens doorspelen. Kan me zeker van pas komen in een moeilijk moment...

Gepost door: Homer | 20-11-06

cracotte ... ... of hoe zeg je 'krak' in 't Frans?
proficiat met je PR ... Nederlanders kunnen inderdaad onnavolgbaar loopwedstrijden organiseren.

Gepost door: geert | 20-11-06

PR Dat is nogal eens een PR. Proficiat!
Hopelijk is er toch niets ernstigs aan de hand (knie) met je knie.

Gepost door: betty spencer | 20-11-06

Knap Knappe prestatie en dat met een krakende knie. Hopelijk valt het mee en ben je snel terug "de oude".
Ze hebben naar het schijnt al schrik in Parijs van die vloekende polyglot die daar op 15 april komt lopen ;-))

Gepost door: philippe | 20-11-06

Proficiat ! Gefeliciteerd met je nieuw PR ondanks de krakende knie : wat moet dat dan worden met twee gezonde knieën ?
Verzorg je goed, want je gaat die knie nog goed nodig hebben in aanloop naar Parijs !

Gepost door: frank spencer | 20-11-06

Proficiat. Proficiat met PR. Hopelijk heb geen erge schade aan je knie toegebracht door verder te lopen. Groeten, Frank

Gepost door: Frank | 20-11-06

PR!! proficiat met je superPR op de 15 km, wel jammer van die knie. Hopelijk is de schade niet te erg en zit je niet met een zware blessure opgescheept. Goed soigneren hé!

Gepost door: Ruthje | 20-11-06

reactie Wat kl.... voor je.
En dat in mijn eigen stad.
Kom je volgendjaar weer.
Jullie belgen zijn wel echte door bijtertjes.
Succes met herstel.

Gepost door: koen | 20-11-06

De commentaren zijn gesloten.