Van Parijs naar de Jungfrau

Jahoor, Frank Sinatra heeft er een nieuw liedje bij. Naast "Singen in the rain" werd het gisteren avond "Running in the rain" Het school niet veel of het werd een soort triathlon: Lopen/Zwemmen/verzuipen.

Mocht er iemand zich afvragen wat ik hiermee bedoel, bel dan effe naar Frank Spencer. Hij heeft zich gisteren overdag nl goed verdiept in de buienradar. Volgens hem zou het gisteren avond tijdens Rapper dan een Ezel "regenarm" zijn. Niets was minder waar.

Toen hij in de kleedkamers kwam, klaarde het wel op, maar het mocht niet blijven duren.

Dan maar samen zich warm lopend naar de start gaan waar we Betty Spencer, haas-van-de-dag-Roadrunner, haas-van-Renate-Katrien, Nico, een hele waslijst Gavertrimmers en heel wat parochiegenoot Kasternaren (kwam ik natuurlijk pas naderhand te weten). Ik mag natuurlijk onze supportster Anita niet vergeten hé. Sorry als ik iemand vergeten ben, maar mijn ogen waren al zo bedoomd dat ik de helft niet herkende.

Samen met Frank namen we een strategische plaats naast Roadrunner. Hij nam de opdracht om Betty in 1u52 binnen te loodsen. Wie had dit ooit gedacht dat ik tijdens een 1/2M Roadrunner zou kunnen volgen.
Na 10min jojo rond de startlijn (een nieuw truucje van de organisatoren om lopers warm te houden) dan maar gestart voor 1 x 1,1km + 4 x 5km rondes rond de kerk, frietkoten, eendekramen, spookhuizen en andere foorkramen. Wel een origineel idee om de mensen rapper te laten lopen: stinkende frietgeur in je neus duwen.

Hoe langer we liepen, des te meer doorzweet we waren (lees "zijkenat"). Ik denk dat zelf de mensen met speciale regenkledij doorweekt waren.

Tijdens ronde 3 ontving ik een SMS van mijn teerbeminde die me vroeg of we zo zat waren dat we toch gestart waren. Probeer maar eens een SMS te typen met verkleumde vingers. Een origineel idee! Net zo origineel als de bevoorrading: lekker fris water terwijl het aan het gieten is bij 5°C

Nog een ronde verder was het vat van Betty spijtiggenoeg af. Toen namen we samen met Frank net voor de bevoorrading 50 m voorsprong. 500m verder voelde ik me prima (veeeeeeel beter dan in de 1ste 3 rondes) en ben dan wat vlotter gaan lopen. Nooit gedacht dat ik ondanks mijn kilookes (ja Katrien, het zijn er nog steeds te veel) en mijn weinig trainen, zo vlot zou kunnen lopen.

Eindresultaat: 1:52:03, 479ste op 671 (blijkbaar een heel rappe wedstrijd)

Conclusie van dit loopseizoen: warmte ligt me niet (zie maar Grijsloke) maar regen en kou wel (zie maar mijn PR op die afstand bij 9 beaufort vorig jaar in Sluis)

Hopelijks giet het en vriest het in Parijs volgende lente (of liever toch net niet)

Veel succes aan alle marathonners van dit en volgend week-end

We zullen aan jullie denken terwijl we in Barcelona zitten (niet te luid vertellen aan mijn vrouwke hé, zij weet nog niets van dat laatste)

Voor de niet West-Vloamingen onder ons: "Mooie streek"

Gisteren ging ik eventjes een klein uurtje loslopen. Deze keer nam ik het zekere voor het onzekere, na 30 min zou ik niet meer verder van huis gaan zoals vorige keer, maar rustig aan naar rechts draaien en zo tegen de wijzers van de klok naar huis heen lopen. Awel het heeft me geen seconde gespeten.

Ondanks dat ik al 3 jaar aan het joggen ben, en dacht dat ik alle hoekjes, steegjes, wegelkes van groot Anzegem gezien had, ontdekte ik weer enkele nieuwe paadjes, en het waren weer mooie baantjes. Echt een wandel- en fietsstreek die rand van de Vlaamse Ardennen.

effe tussendoor de training: het werd net iets langer dan 1u
Het leuke nieuws is dat sinds mijn tegenslag in Grijsloke eind augustus, mijn trainingssnelheid constant boven de 10km/u zit. Vandaag zelf 10,56 km/u of een pace van 5:51. Begin weer hoop te krijgen

Vrijdag ontdekte ik dat mijn kaartleeskwaliteiten niet echt goed meer zijn. Om 8u kreed ik zin om toch nog maar eens te gaan joggen. Het was een op werkniveau zware week en dus een niet al te loopse week.

Na 5 km dan maar beslist, we maken er een LSD van +/-17km van (niet vergeten dat ik nog maar 1,5 maandje aan het lopen ben, dus de afstanden best niet te groot nemen hé)

Op het beslissende moment moest ik dus rechtdoor gaan en niet links naar huis. Toen was het al goed avond aan het vallen en wat bleek, ik heb alle baantjes naar links terug naar huis gemist.

Toen ik eindelijk weer "on-track" was, kwam ik uit in Belgiek, nota bene op 10km van huis. Toen had ik er al 12 op zitten.
Om het verhaal nog wat beter te maken, de batterij van den mp3 begaf het.

Conclusie van de run: 22km waarvan 8 op karakter en het besef dat ik best nog eens een cursus kaartenlezen volg vooraleer een schattenjacht te doen met de kids

YIHAAAA, Y E S S

Eindelijk toonde mijn weegschaal vanmorgen de magische BMI 25 grens nl 75,5kg

Al sinds meer dan 12 maand had ik die grens niet meer bereikt, met zelfs een piek van 80,5 kg 2 maand geleden.

Nog maar 6 kg te gaan, we zijn goed op weg, benieuwd of dit zal helpen op den Ezel ?

... komt zonneschijn.

Het heeft veel bloed zweet en tranen gekost, maar ik ben er toch weer geraakt. Vorige zaterdag heb ik de 2u grens eindelijk weer doorbroken.

1u56m14" voor de halve marathon van Lille (Rijsel in het Vlaams voor de mensen die noord-Frankrijk niet kennen)
Hij heeft inderdaad zijn naam waargemaakt van snelle halve marathon (de 1ste kwam binnen in 59m31) maar het zal me een worst wezen, ben binnen de 2u binnen geraakt.

Nu verder trainen en kilookes verliezen (da buikske moet weg tegen eind 08) om die tijd op het zwaardere parcours van den Ezel te handhaven, zoniet kan ik niet aan de Leffe-marathon beginnen

Klein vraagje: heeft er iemand zin om samen het parcours 1 dezer op een avond te gaan verkennen?

PS dank aan alle steun-reacties van de laatste weken, dit heeft me echt geholpen

Gisteren was het Dwars Door Grijsloke. De 1ste test sinds het opnieuw starten met wat surieuzer lopen. Juist 1 probleem, de laatste week was niet echt ideaal. Ben nl maar 2 dagen echt thuis geweest (donderdag & vrijdag) en was op die dagen dan ook maar heel laat in mijn bed. Een weekje zonder rust dus.

Daarnaast: zaterdag morgen diarree. Niet echt een ideale voorbereiding.

Keikop als ik ben, toch maar starten maar na 7 km was het vat al volledig af. Maagkrampen hielpen me nog een beetje meer neerwaarts. Als kers op de taart wou de hartslag maar niet onder 180 zakken, zelfs niet in de dalende en vlakke delen (normaal is het 175 bij zo'n wedstrijd).

Om een lang verhaal kort te maken, voor de 1ste x in mijn leven heb ik moeten opgeven.

Als me dat geen psychologische slag is

Hopelijks wordt Rijsel (1/2M) volgende week niet zo erg. Begin zelf te twijfelen of ik daar zou starten

Voor het 3de jaar op rij heb ik me ingeschreven voor Grijsloke.

Net zoals vorig jaar, doe ik deze keer de 10 EM. Dat is trouwens 1 van de redenen dat ik de vorige weken de "bergen" van de Vlaamse Ardennen gelopen heb, als voorbereiding en spierkwekerij.

Vandaag heb ik sinds lang nog es het parcours verkend, zij het dan wel van de 7km. Het gaat als volgt:

Voor de liefhebbers: de hoogteverschillen:

Een leuke dus, zekers als je graag je quadriceps voelt.

Het goede nieuws, is dat mijn trainingstempo in ER stilletjesaan de 10km/u aan het naderen is. Hoop doet leven.

Gastronomie week-end overleefd. Het was keileuk, hyperlekker en tof plezant. 1 mysterieus punt: vanmorgen woog ik minder dan vorige week vrijdag. Precies een omgekeerde wereld.

Vandaag dan maar wat verder doen aan het dieten en lopen.

sinds vorige week ben ik begonnen met een verkenning van de hellingen die tijdens de ronde van Vlaanderen in de streek gereden worden. Geloof het of niet, ik woon al 8 jaar nabij de meeste hellingen van DE vlaamse klassieker en ik ken de hellingen niet.
Vorige week deed ik de oude kwaremont, vandaag de Paterberg erbij. Awel, da's steil. Plaatselijk 20%. Wel best leuk, en een aanrader voor de hellingliefhebbers.

Benieuwd dewelke er volgende week op het programma zal staan

Sinds begin juni hebben we ten huize Déthune een rustig leven, zij het dan wel tussen 2u en 6u 's nachts.

Voor degenen die zouden denken dat het week-end dient om uit te rusten, awel, ik verlang naar eind oktober, dan zullen we ons 1ste vrij week-endje hebben (tot nog toe)

Voor de rest is alles gevuld met BBQ's, gaan eten, verjaardagen vieren, festivalitis, ...

Dit week-end bvb zullen we de 40jaar huwelijk van mijn ouders gaan vieren ... weer eten dus. Plaats : de baai van de Somme (een aanrader!) met o.a. een stoomtrein op het programma.
De kids zullen zich rot amuseren

volgende week wordt dus een zoveelste dieetweek ter voorbereiding van het volgende week-end: Wervik kermèsse

Bloggen lijkt me dit jaar niet echt vlot te willen lukken.

De 1ste maanden waren verbouwingsmaanden met heel weinig tijd om noch te lopen noch te bloggen

Vervolgens kwam alles weer op gang. De kilometerteller begon weer op te lopen. Maar zoals steeds na een lange rustperiode, is het maar moeilijk om weer op gang te komen. Daarnaast eisen de laatste maanden van weinig rust en geen loop-onderhoud hun tol. Van de éne kleine blessure naar de andere.

De maanden juni en juli waarendaarenboven op werkvlak nogal hectisch waardoor het lopen ook niet echt vorderde.

Om het geheel nog te verbeteren, net voor we vertrokken op reis viel ik van de trap met onze Manau in mijn armen, upsaké, iets in de rug geschoten. Weer 2 weken loop-rust

Ik denk dat ik toch op zoek zal gaan naar 1 of andere fiets om toch nog iets te kunnen doen wanneer ik nog es geblesseerd geraak.

Hoedanook, Grijsloke staat weer vast in mijn agenda. De 10EM zullen weer zwoegen en zweten zijn

3 weken heeft het geduurd ... vooraleer ik weer op mijn blog kon.

Skynet heeft er niets leukers op gevonden om de login procedure voor hun blogs te veranderen. Hiervoor heb je natuurlijk je mail adres nodig ... en rara, het mail adres dat ik voor mijn blog gebruikte, bestaat al maanden niet meer.

Hoe kan ik dit nu in godsnaam veranderen ?

7u29 ... stilte allom het huis ... de kids zijn stil (net iets te stil om goed te zijn, maar ik trek me daar voor 1 keer niets van aan)
Knorgromderdegeniettendeknor (vrij vertaald, ik wil nog niet niet opstaan)

7u30 DDDDRRRRIIIINNNGGG

Verd..dfsdqdfsqkjlm@@djf..de, wie belt er nu de zondagmorgen de mensen uit hun bed ?

Een ontbijtpakket !

1 of andere mysterieuse man heeft ons een verassingsontbijtpakket geleverd. 

Dan maar effe bellen naar de bakker (makkelijk hé, die broodzakken, er staat steeds reclame van de bakker op). ZIJ WETEN OOK VAN NIETS!

Maak dat mee.
Dan maar het ontbijt opsmoefelen zekers ? (daar gaat mijn dieet)

Awel, papa, nu dade toch wakker zijt, een gedichtje + cadeauke van je 6 en 3 jarige.

Vaderdag is toch mooi hé ...

Handleiding: het groene kunstwerkje is van de jongste (Manau) en de gekleurde stoel van de oudste (Ella) 

Met veel plezier in het hart kan ik weer in allerhande bizarre afkortingen beginnen te praten.

Na een heeeeeeeeeel lange al-dan-niet-of-wel gaan lopen periode en een-terug-op-beide-voeten-zettende 20km van Brussel, ben ik weer het onder het stof verdwenen schema gekregen na een test in UZ Gent (net 2 jaar geleden) gaan opzoeken.

En daar stond voor vandaag een IDT1 op. Voor degenen die niet begrijpen waar het om gaat: het is een Intensieve DuurTraining, en dit de 1ste van het schema. 15' opwarmen + 30 à 40min Etensieve Run + Cooling Down

Het deed echt deugd zeker toen ik bij het thuis komen besefte dat het binnen de 2min zou gaan regenen. De bloemekes hebben dus weer water gekregen (en ikke net niet)

Voor de liefhebbers : de stats: 

"Zondagmorgen is toch een mooie dag ..." Deze uitdrukking zou perfect kunnen opgaan, zij het dan wel gisteren niet.

Zaterdag avond zijn we nl gaan eten bij vrienden (de 20k-ers van Kaster) en de wijn vloeide nogal rijkelijk.

Nu het leuke nieuws: gisteren namiddag was het schoolfeest. En zoals jullie weten, zitten we in het oudercomité. Zware dag !

Nu er toch alcohol in mijn bloed zat, heb ik toch bewezen dat ik (een heel klein beetje) karakter heb, en ben ik 's morgens gaan testen of het klopt dat alcohol een soort doping is (cfr dhr Simpson om de Mont Ventoux enkele jaren geleden)

Awel, bij een overdosis is dit dus niet waar! Maar na het lopen, was mijn hoofd weer een klein beetje leefbaar. Het werd dus een "alcohol-verbranding" ipv vetverbranding

2:10:56 op 20K

Wie had gedacht dat ik het ooit zo traag zou lopen. Het weer was niet zo slecht (+/- 21°C), met wel heel weinig zuurstof in de lucht, maar de voorbereidingen nevenactiviteiten hebben me de das omgedaan.Gelukkig was er het mooie parcours en de leuke companie (Frank Spencer nota bene, spijtiggenoeg zijn we niet op tijd geraakt om de andere bloggers te kunnen zien)
Maar zover het positieve van mijn 2de 20km van Brussel

Wat liep er mis :

• veeeeeeeeeel te veeeeeeeel volk
• te weinig zuurstof in de lucht
• veeeeeeeeeel te veel kilooke (zie maar het buikske op de foto)
• te weinig nachtrust (dank u Eurosong waardoor ik gisteren nog naar de film van 22u ging)
• Westmalle Trippel van na het optreden van mijn dochter gisteren
• last but not least : te weinig (lees "bijna geen") trainingen tgv verbouwingen

Eigenlijk ligt mijn teleurstelling totaal op mijn schouders! Eigen schuld, dikke bult !

De oplossing : vanaf nu 3 maand wedstrijd-stilte en werken aan mijn basisconditie en gewicht

We spreken er nog es over eind augustus 

zondag is het Brusselse feest weer van de partij. Dit jaar doe ik (zoals het dit jaar een traditie aan het worden is voor mij) out-off-the-blue mee

Maar deze keer niet enkel als weblogloper maar ook als PPG-medewerkers
Voor degenen die denken dat ik bij Sigma  Coatings werken en denken dat ik veranderd ben van werk, niet ongerust zijn, we zijn overgenomen door een nog grotere firma, PPG. coatings. Het wordt moeilijk om zo met 2 T shirts te lopen, het webloglopers en het PPG shirt... de 2 strijd woedt in mijn hersenen

enfin... om de titel van deze post uit te leggen ... donderdag kreeg ik een belleke van een collega Didier Amelot die meldde dat hij het niet zou halen en vroeg me of ik iemand kende die z'n rugnummer wou overnemen. Aan wie dacht ik ? Aan mijn weblog-haas (zie posts van vele maanden geleden) Frank Spencer natuurlijk. Kortom, als iemand zondag Frank zijn resultaten wil zien, dan zal hij moeten kijken onder Didier Amelot aka Frank

Stilte op blogland, betekent niet specifiek stilte in loopland.

Ondanks de verbouwingen en de communie van onze oudste, ben ik  er toch in geslaagd om me (bijna niet getraind) in te schrijven op een loopwedstrijdje.

Het was vandaag "T'Schoon Toerke" een wedstrijd in het heuvelachtige landschap van Anzegem van 6,7K.
Ik vroeg me af of het blessurevrij zou lukken, en dus een goede test om te zien of het verantwoord is om de 20K van Brussel te lopen volgende week.

Awel 32m21. Veeeeeeeeeeel beter dan de gehoopte 35min.

Benieuwd wat Brussel zal worden 

De wereld is klein ... om niet te zeggen hyperklein

Zoals jullie (misschien) weten, werk ik voor een grote verffabrikant die me de gelegenheid biedt om een beetje overal in het land rond te lopen en contact te hebben met allerlei mensen. Zo ontmoet ik regelmatig collega lopers.

2de geheugensteuntje: mijn lopersbegin is gebeurd bij het programma"Marathon" van Canvas. Het genoegen was me weggelegd om tot aan de laatste selectie mee te mogen doen aan de selectieproeven, maar net niet geselecteerd mogen worden voor het programma.

Awel, vandaag was ik te gast als spreker in een technische school in Brugge, en wat gebeurde er, ik liep 1 van de looptsters van Canvas tegen het lijf.
Wat was me dat een leuk weerzien. Eigenlijk hadden we elkaar tijdens de selecties amper 1/2u gesproken, maar na vandaag was dat ruimschoots goedgemaakt. We hebben er nogal wat op staan roddelen, zeveren en praten ... en niet alleen over het lopen hoor !

Zo ziet men, de wereld is piepklein 

I DID IT !

Hoe onverantwoord het ook was, ik liep hem uit. Onverantwoord? Awel voor de mensen die mijn blog effe niet volgden (niet dat er veel te volgen was), een korte samenvatting van de laatste 3 maand: VERBOUWINGEN en een beetje lopen (iets in de stijl van 140 km op 3 maand) en dan effe tussendoor een marathon gaan lopen.

Als er iemand twijfelt over het feit dat het een psychologische strijd is, NIET DOEN, dat is het vast en zeker.

Om een idee van mijn conditie te geven, ondanks het heel traag lopen, was ik na 5 km reeds de km-er vlaggen aan het tellen. Klinkt niet echt goed hé?!?
Ietwat later kwam ik een leuke Portugees tegen. Hij liep op z'n Koen Vansteenkistes zijn x-de marathon (x staat voor een getal dat hij zelf niet meer wist). Awel, da's een goede manier om de tijd te doen voorbijvliegen, spreken over de kwaliteiten van alle grote europese marathons.

Wat verder ergens tussen km17 en 18, toen we langs de reklame van 400 jaar Quebec, kwam toevallig een Québecoise langs ons, en met haar typisch accent bevestigde ze dat het er uiterst aangenaam marathon-lopen was.
- Km20, Franscesco kwijt gespeeld aan de bevoorrading, dan maar overstappen naar samen met Paule (de Québécoise)
- Km20,5: SMS-je van mijn vrouwke: "De 1ste zijn binnen, 6sec trager dan vorig jaar (lekker motiverend dus, "Liefde is ...")
- Km21: mijn zusje zien die me kwam aanmoedigen. "Ge ziet er minder goed uit dan vorig jaar hoor!"
Dan maar ietsje pietsje verder lopen, je zou het toch niet geweten hebben dat je bij je enige supporter van de dag, zou opgeven.
- Km22: Paule haar fanclub ... nog wat verder lopen
- Km 23: "Zeg Bruno, op km25 komt iemand ons begeleiden, je zult nu toch niet toegeven zekers ?," aldus Paule en (spierpijnende) Bruno toch maar weer plooien ... mietje!
- Km 25, daar staat Pierre. "Hallo Paule, zeg wie is die verkrampte persoon die meeloopt ... Dag Bruno, je loopt toch enkele km-ers met mij mee ?..." En daar gaan we weer
- Km29 PPPPPPPIIIIIIIIIIJJJJJJJJJJNNNNNNNNNN
- Km30, foto time :

Toch maar verder lopen ... meer pijn kan ik toch niet meer hebben.
(Het ergste is dat ik toen besefte dat Philippe al lang binnen zou zijn)

Awel, niets was minder waar, hoe verder ik kwam, hoe meer pijn ik had.

We waren trouwens al overgestapt tot 1 km joggen (met verzuurde spieren) afgewisseld met 1km wandelen (met verschikkelijke scheenbeen pijn)  Ik kan me al niet meer herrinneren wat het meeste pijn deed.

Da was me nu es een psychologische strijd ... Zelf toen km 40 naderde kreeg ik geen moed bij. Hoedanook vanaf km 40,5 hebben we het laatste aan 1 ruk doorgejogd. Ik vermoed zelf dat we steeds sneller gingen lopen.
Spijtiggenoeg werd Pierre van het Parcours gesmeten en konden we niet samen met hem genieten van het eindstreep-moment. Maar wel met Paule:

Conclusie van de dag: voor degenen die nog nooit geen marathon liepen:
JE MOET DIT DOEN!

aaaahhhrrrr, verdjmddqsdfspqfsdqm, @*^¨^§àç!-vloekte fdjsjklm-ers

Sorry, was jullie vergeten te verwittigen, gelieve de ogen van de minderjarigen dicht te doen terwijl je het begin van deze post leest ... vloeken op zo'n manier is niet echt voor de jongeren dezer planeet.

Om de eerste zin nu eventjes genuanceerd uit te spreken : daarnet was ik eventjes aan het paniekeren en in mijn diep innerste kan ik dat niet geweten hebben en dus op die momenten gebruik ik een iets meer genuanceerde taal (lees vloektaal)

Enfin, waar ging het om ?
Toen ik net op mijn dooie gemakken (lees lichtjes gestresseerd) mijn tas voor het week-endje Parijs aan het pakken was, stapte ik naar mijn bureau ... aaahhhrrr .... (de rest wil ik nu eventjes niet herhalen) MIJNEN GARMIN LAG NIET OP ZIJN PLAATS.
De bureau volledig omgedraaid, het volledige huis afgelopen. Genen Garmin te vinden.

Alternatieven:
1) Hulp inroepen van de Goden (dedju, de mis is pas vanavond)
2) een hulplijn bellen: Frank Spencer (enfin zijn vrouwke maar zij was er niet toen ik belde). Oef ik mocht die van hun gebruiken, moest wel juit wachten tot Betty terug zou zijn uit Rotterdam-Lauwe na de Run4Eric ... ergens vanacht dus. Net iets te laat dus
Terwijl we samen een telefonisch alternatief zochten en stonden te breinstormen over onze kwijl-marathon-lijst (de lijst van marathons die we nog dromen te kunnen lopen) gebeurde een wonder: De garmin door terug op ... tussen het speelgoed van de kids

Heil aan Frank ! Dankzij jou ben ik gered van de ondergang morgen 

Vanmorgen was me weer zo'n opstaan moment ... de beentjes, armkes, hoofdjes; ... wouden niet uit dat lekkere warme bed.
Gelukkig waren er nog 2 monsters (de mensen die mijn zwakke maandagmorgen humor nog niet kennen mogen het laatste woord vervangen door "hartediefjes") die de lakens van ons trokken met het gelukkige bericht: "er is sneeuw!"
Kortom:papa mag helpen bolletjes te rollen en vingers bevriezen om een kinderhartje te verwarmen.

Nu we toch wakker waren, gaan we maar verder werken aan de plafonds in was- en stookplaats.

Iets verder op de dag : "Oef, 95% van de Gyproc hangt op. De moeilijkste wanden en plafonds zijn eindelijk gedaan."

Het ideale moment voor mijn vrouwke om aan de slag te gaan  ... ze kreeg vanmiddag nl het briljante idee om de uitbreiding van de keuken te benutten (zolang de schildpadden of de poezen dit nog niet voor zich toegeëigend hebben)  om de speelbakken van de kinders uit te mesten. Awel, ik dacht niet dat kinderen zoveel konden verzamelen.

Op zoek naar een goed doel ... iemand kandidaat overnemer?

Streaming & LSD's wat hebben die met elkaar gemeen.

Awel, da's nie moeilijk. Vooreerst LSD (de loopversie wel te verstaan): vandaag kon ik eindelijk de resultaten bekijken van de LSD training van vorige zondag ,met beider Veerles (Jogginggirl & Spencer). Enfin, LSD ... humhum ... het leek meer op een 11 moerassentocht. De vlaamse versie van de 11 stedentocht maar dan in west-vloams vertaald met het nodige grappen grollen over a's uit o of R's uit R, met nodige zwembaden, trampolines en besmurde mountainbikers.

Voor degenen die hier geen snars van begrepen : de handleiding is te vragen bij 1 der volgende blogloopkes (bv stijl Eurojogging) bij de beider dames hierboven. Hoedanook, ik heb sinds vorige zondag kompassie met de mensen die in het voorjaar de "hel van het noorden" doen.

1 gulden tip : als je wilt dat de douche niet verstopt, raad ik iedereen aan om de grootste modderklompen af te kloppen voor je de douche pakt.

Wat heeft "streaming" hiermee te maken ?
Awel eigenlik niets behalve het feit dat ik nu via mijn nieuw speelke (zo'n soort streamium draadloos speelgoedje van Philips) een internet radio aan het beluisteren ben terwijl ik typ

Nee hoor, ik zal niet klagen over het feit dat de 20K van BXL reeds volgeboekt zijn. Dit kunnen jullie gerust zien op alle andere loopblogs van het blogland.

De klagers hebben trouwens ongelijk, ze zijn nl zelf voor een groot deel verantwoordelijk van het volboeken hiervan. Het zal me wat worden ... de wetstraat volledig gevuld met roodgeklede lopers.

Nu ben ik echt aan het twijfelen of ik toch niet het PPG Shirt zal aandoen (voor degenen die de FET de laatste tijd nog niet gelezen hebben, mijn teerbeminde firma Sigma Coatings is overgenomen door de verf gigant PPG uit den América). Tot zover mijn 20K commentaar.

Ik wil eigenlijk melden aan de GPS non-believers dat er een nieuwe versie uitgekomen is van het leuke logboek software pakket sporttracks.

Zou ik voor 1 keer Geert kloppen in snelheid voor nieuwe soft ... benieuwd.

Voor wie Sporttracks niet kent en toch met een GPS loopt : shame on you. Het is één van de meest uitgebreide en toch makkelijk te gebruiken logboek softwares. Een echte aanrader.

Hoedanook ... ik wou in deze post niet klagen over de massa evenementen type de 20K 

Bij deze is dit niet gedaan

Bruno, aka degene die meedoet eind mei 

"Dead or Alive" was ooit een film van moordende geheim-agent-achtige beauties. Of die ooit de status van cult film zal krijgen betwijfel ik ten zeerste.

Dezelfde vraag zou men zich echter over mij kunnen stellen ...

Niet ongerust zijn. Ik leef nog, zij het wel amper met al die verbouwingswerken.

Desalwelteplus, die werken hebben me nog niet klein gekregen. Ook niet de dead-line van 3 mei om klaar te zijn voor de communie van onze oudste (aka Ella).

Of ik Parijs haal (de eindstreep althans) blijft echter een vraag.

De Jungfrau al even min, ken heb nog geen idee of ik geselecteerd ben. SPANNEND !!! 

Met pijn in het hart, moet ik vandaag de kerstcorrida links laten liggen. Mijn lopende neus / keelontsteking / angine is nog niet gedaan.

Het jaar 2007 eindigt in mineur. Sinds Hasselt ben ik er niet meer in geslaagd om het lopen op een goed ritme te krijgen. De doelstellingen voor 2008 zijn er echter niet te min op. 2 marathons en dit met relatief weinig voorbereiding.

1 positieve noot, mocht ik niet geselecteerd worden voor de Jungfrau, dan kan ik nog steeds de marathon van de Medoc lopen op dezelfde datum.

Niet opgeven Byrntie ! 

T'is nie waar hé ... mijn benen vonden het lopen donderdag wel leuk maar mijn neus en longen waren niet akkoord. Vrij vertaald : ken hebbe nen surieuzen verkoudheid.

Dedju toch, weer enkele dagen binnen moeten blijven zonder verder te kunnen werken aan de werken en zonder mijn loopritme op gang te kunnen brengen 

Niet ongerust zijn ... ik leef nog. Zij het wel met kleine beetjes en met veel stof in de longen. Maar ja, soms geeft het lichaam signalen die men niet mag negeren

Vandaag ben ik hoedanook na een (bijna) maandje opnieuw gestart met lopen. De blessures werden me de laatste tijd teveel. Eigenlijk-feitelijk kwamen de werken er op het goede moment aan ! 

Mijn lichaam was zo aan het protesteren dmv allerhande kwaaltjes dat ik de verbouwingen maar als excuus genomen heb om dat lichaampje te laten rusten. Maar het kriebelde ietwat veeeeeeel te veel (en de kilootjes kwamen er eveneens te veel aan) en dus ...

... vandaag was er leven na de blessures: effe rustig ingelopen. Op weg naar de Jungfrau via Deerlijk en Parijs

Ken zin ingeschrev'n !

Er is geen weg terug, ik sta op de lijst van gelukkigen die moeten wachten op de loting.

Vandaag was de start van inschrijvingen voor de Jungfrau Marathon, en ik heb meegedaan.

Nu nog maar juist hopen dat er tegen 28/02/08 geen 4000 inschrijvingen zijn, zoniet zal er lotje getrokken worden om te bepalen wie er al dan niet mag deelnemen... spannend !  

Het lopen staat effe stil, we zullen 1st ons huis verbouwen.

Keikoppen zijn dommerikken. Ze zullen ondanks alle medische regels en voorschriften toch doordoen met een wedstrijd van 20K ondanks een hoge pijn tgv omgeslagen voet

1 week rusten zou men denken, resultaat : misschien geen pijn meer maar toch nog steeds een gezwollen enkel. Mr doctoor raadplegen dan maar :

Diagnose : tenniselleboog aan je linker arm

"Heu ... hier klopt iets niet." "Maar jawel mr Byrntie : je hebt last van een tenniselleboog, ik zie het aan de beweging van je armen," aldus meneer doctoor
"Jaja, maar ik heb ook een gezwollen enkel," dixit B

"Dat ook nog, daar zullen we ook maar naar kijken zekers ... zeg wat is dat met je linker wijsvinger ? Die staat ook gezwollen. Ik zie het al, nen surieuzen splinter" (tgv afbreken van een plafond tijdens de werken, nvds)

... het uithalen van een splinter uit een gezwollen vinger later ...

"idd, die enkel ziet er mooi uit, schoon blauw en gezwollen : een scheurtje dus"

Diagnose 3 : rusten en ff niet lopen !!!